Recensie “Hoe de kleine roze olifant verdrietig was en hoe het weer goed met hem ging”

Linda~ Vriendschap, het is iets dat bij het leven hoort al vanaf het moment dat je het je kunt herinneren. Overal kun je als kind zijnde nieuwe vriendjes maken. Wanneer je naar de kinderopvang of peuterspeelzaal gaat maak je nieuwe vriendjes, later wanneer je naar school gaat maar ook wanneer je bij een clubje of sport zit. De meeste kinderen maken snel vriendjes en niet alleen in de eigen omgeving want als je bijvoorbeeld op vakantie bent maak je ook wel eens nieuwe vriendjes. Dat kinderen snel vrienden maken is alleen maar gezellig want voor je het weet zijn ze met een grote groep kinderen aan het spelen zoals wij dat vroeger ook deden. En met een grotere groep kun je nu eenmaal spelletjes spelen die je alleen of met z’n tweetjes nu eenmaal niet zo goed kunt doen. Maar tussen al die vriendjes en vriendinnetjes zit er vaak een speciaal vriendje of vriendinnetje tussen: je allerbeste vriendje. Heel soms gebeurt er iets waardoor je afscheid van elkaar moet nemen. Dat kan zijn door een verhuizing, door een scheiding of zelfs door het einde van de (zomer)vakantie. Voor kinderen kan het heel verdrietig zijn om zo hun beste vriend of vriendin te moeten missen. Dit boek kwam bij ons heel erg van pas toen de Mechelse Herder Max van mijn zus overleed. Hij was immers het maatje van iedereen, vooral van de kinderen. Zij waren allemaal dol op Max en dus was er verdriet maar gelukkig ook begrip: Max had immers geen pijn meer.

Hoe de kleine roze olifant verdrietig was en hoe het weer goed met hem ging

Yaro is een lief klein olifantje maar hij een beetje anders dan de rest want hij is roze. In de groep heeft hij een beste vriend, Tibe. Tibe is net als Yaro ook een beetje anders want hij heeft roze stippen. Samen speelden ze hele dagen en deden ze de leukste spelletjes tot ze op een dag afscheid moesten nemen van elkaar want de familie van Tibe trok verder. Yaro was ontroostbaar en wist niet wat hij met zichzelf aan moest. Hij ging op zoek naar de oude wijze uil want dat deden immers alle dieren wanneer ze het even niet meer wisten. De oude wijze uil gaf Yaro een advies waar hij zeker iets mee kon waardoor hij uiteindelijk weer vrolijk zou gaan worden. Het waren 3 stappen die Yaro zou moeten volgen om het verdriet een plaatsje te moeten geven. Dit boek is een echte aanrader wanneer je kinderen wilt hebben om het gemis van iemand een plaatsje te geven. Dat kan zoals ik al zei zijn door een verhuizing maar ook door de dood van iemand. In dit boek wordt alles op een minder heftige manier besproken maar wel op zo’n manier dat het een opening geeft om de gevoelens te uiten en bespreekbaar te maken.

Hoe de kleine roze olifant verdrietig was en hoe het weer goed met hem ging is onder andere te koop bij Uitgeverij Holland.

Auteur: Monika Weitze

Illustraties: Eric Battut

ISBN: 9789025108083

Uitgeverij: Uitgeverij Holland

* Voor het schrijven van dit artikel hebben we een recensie-exemplaar ontvangen *

87051624_548490052433268_6535237729540636672_n

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s