Recensie “Perronpapegaaien en krekelcriminelen”

Linda~ Bij natuurboeken denk je bijna altijd meteen aan boeken waarmee je naar de bossen gaat of welk ander stuk natuur dan ook. Tot ik het volgende boek als had ik zelf het idee dat je daadwerkelijk naar de bossen moest gaan om “natuur” te zien en dat is eigenlijk best gek. En dan bedoel ik dat het gek is dat we dat idee met velen hebben ingeprent. Laatst riep ik al dat je nooit genoeg natuurboeken kunt hebben want het ene boek is het ander niet. Dat blijkt vandaag maar weer. Ondertussen hebben de kinderen en ik er al weer een paar wandelingen op zitten waarbij de ene wandeling wat langer is dan de andere, afhankelijk van mijn energie en hoe ik die dag opgestart ben want dat weet je met mijn gezondheid maar nooit. Mijn man en ik waren laatst overigens getuigen van een bijzonder schouwspel. Terwijl we naast het kanaal wandelden hoorden we ineens een hoop kabaal. Verderop zagen we een kat zitten en er sprong steeds iets kleins weg dus we namen aan dat het een kikkertje was, alleen matchte het geluid niet met dat van een kikker. Eenmaal dichterbij zat de kat op z’n gemak te spelen met een kleine muis. De muis piepte uit volle borst maar de kat bleef rustig en relaxt spelen. Tja er valt van beiden wat te zeggen, aan de ene kant is het misschien zielig voor de muis, aan de andere kant is het de natuur. Waarschijnlijk als ik de mui gered zou hebben zou die op een later moment alsnog de pineut zijn geweest. In elk geval is dat ook een stuk natuur, en dat gewoon in de stad. Het volgende boek heeft ons geleerd dat je dus helemaal niet naar de bossen hoeft om echte natuur te zien. Het boek leerde me overigens nog veel meer..

Perronpapegaaien en krekelcriminelen

Alleen de titel al zorgt voor een lach op mijn gezicht en dat blijkt pas het begin te zijn. Dit boek heeft me laten lachen, gieren, brullen. Er staan dingen in het boek waarvan ik niet eens wist dat het kon. En 1 ding is zeker.. ik heb echt mijn mening bij moeten stellen over verschillende dieren zoals duiven. Met enige regelmaat zitten hier 2 duiven in de tuin. Ze zijn schattig maar ik vind ze ook altijd wel een beetje dom ogen. Nou, niets is minder waar! De reden dat duiven niet wegvliegen als ze weer eens voor je voeten lopen is dat ze je niet zien als gevaar maar juist als gelijke. Waarom wegvliegen als je in dezelfde tijd nog net een kruimel eten kan veroveren? Wist je dat duiven ingezet worden naar onderzoeken over leervermogen. Ik leerde dat zij meer dan 700 patronen kunnen herkennen. Zo kunnen ze gezichten van mensen onthouden (ja, let maar op) en zichzelf in de spiegel herkennen. Het meest indrukwekkende vind ik dat ze zelfs kunst kunnen herkennen! Zo zijn ze in staat om het verschil te herkennen tussen schilderijen van Monet en Picasso. Als je meer daarover wil weten zou ik zeker een keer het boek lezen, maar ik was er gewoon even stil van en zie die duiven vanaf nu niet meer als dom. In het boek staan nog meer briljante weetjes over allerlei dieren, maar ik was ook nog onder de indruk van de spreeuw. Ik mag die vogel wel want die liet me echt bijna van de bank rollen van het lachen. Die etter heeft al heel wat ellende veroorzaakt. Spreeuwen blijken de stationspapegaaien te zijn. Deze gevleugelde vriend kan perfect het fluitje van de conducteur na doen maar ook het geluid van de deuren van een trein. Let voortaan dus goed op als je op station loopt want je zou zomaar eens voor de gek gehouden kunnen worden. Dit soort fratsen haalt het diertje overigens niet alleen op het station uit. Er schijnen meerdere voetbalwedstrijden stilgelegd te zijn omdat een spreeuw steeds het fluitje van de scheidsrechter na deed. Zoals ik al zei worden er nog veel meer dieren besproken waardoor je ze ineens heel anders gaat bekijken. Maar toch lijkt het alsof de vogels de meeste criminele activiteiten hebben 😉 Dit boek is dan ook de absolute musthave als je eens goed wil lachen om de natuur maar ook als je de stad eens met totaal andere ogen wil bekijken.

Perronpapegaaien en krekelcriminelen is onder andere te koop bij kinderboeken.nl.

Auteur: Auke-Florian Hiemstra

Illustraties: Annette Fienieg

ISBN: 9789021683454

Uitgeverij: Ploegsma

* Voor het schrijven van dit artikel hebben we een recensie-exemplaar ontvangen *

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s