Tagarchief | verlies

Recensie “Op pad met verdriet”

Linda~ Mijn man en ik zijn inmiddels 18 jaar samen en we hebben door de jaren heen al heel wat meegemaakt. In de eerste paar jaar van onze relatie maakten we al meer mee dan sommigen in heel hun leven en toch heeft dat alles ons toen dichterbij elkaar gebracht. Ik weet dat het heel cliché klinkt maar ik kan er nu eenmaal niets anders van maken want dan zou ik liegen. Op het moment dat we een relatie kregen “kende” ik hem eigenlijk een beetje via een goede vriend van ons. Hij stond echter bij velen bekend als “de broer van…”. Velen weten het niet maar mijn man heeft niet alleen een oudere zus, hij had ook een jongere zus. Zij zat in dezelfde klas als mijn zus en zij waren bevriend met elkaar. Helaas sloeg het noodlot toe en is zij op 15-jarige leeftijd overleden. Dat sloeg bij iedereen in als een bom, vooral bij hun thuis. Toch begreep niet iedereen hun verdriet maar de tijd heeft jarenlang stil gestaan voor hun ouders tot ze beetje bij beetje weer verder gingen voor zo ver dat mogelijk was dan. Het is voor mij niet mogelijk om me voor te stellen hoe het moet voelen om je kind te verliezen. Nou ja dat zeg ik wel maar de tweeling dreigde met 24 weken geboren te worden waarbij ze bijna zeker zouden overlijden vanwege het feit dat ze echt veel te vroeg waren. Hoewel het totaal niet te vergelijken is voelde ik toen al intense pijn bij het idee om überhaupt beide kinderen te verliezen. Dus wat mijn schoonouders gevoeld moeten hebben en nog voelen is iets waar ik geen weet van heb. Hoewel we vele boeken hebben mogen recenseren heb ik er dit keer een gekregen die alle aandacht moet krijgen. Het is er een uit duizenden voor iedereen die te maken krijgt of heeft gekregen met verlies en rouwverwerking.

Op pad met verdriet

In het boek maak ik kennis met Julie, moeder van 2 kinderen. Helaas is Marie er niet meer, zij heeft een oneerlijke strijd niet mogen winnen. Het is inmiddels 10 jaar geleden dat Marie overleden is en in het boek neemt Julie je mee om een kijkje te nemen hoe het er in die tijd binnen het gezin aan toe ging. Ze blikt terug op de pijnlijke tijd en ging in gesprek met de mensen om haar heen, hoe zij dat ervaren hebben. Dit boek is ondanks het onderwerp een bijzonder boek dat je inzicht geeft in de pijn en het verdriet van mensen in rouw. Het is een zelfhulpboek zonder dat er een grote stempel op gedrukt word. Het boek leest ontzettend prettig weg en het is alsof Julie je in haar huiskamer ontvangt. Eerder al schreef Julie het boek Marie waarvan er meer dan 20.000 exemplaren verkocht werden. Daarin vertelde ze over afscheid nemen, het loslaten voor zo ver dat mogelijk is en het verdriet dat er bij kwam kijken. In op pad met verdriet kijkt ze terug op de afgelopen 10 jaar en wat het verdriet met zowel haar als met anderen gedaan heeft. Het boek is verdeeld in 3 delen, namelijk de diepte van verdriet, op pad met verdriet en de waarde van verdriet. Hoewel ik in het begin schrok van de kleinere letters en de grote stukken tekst merk je daar totaal niets van. De verhalen zijn aangevuld met prachtige illustraties die het verdriet en de ervaringen symboliseren. Het duurde even voor ik het boek uit had maar dat was meer om het af en toe even naast me neer te leggen. Het is een boek dat ik iedereen kan aanraden om te lezen aangezien het ontzettend leerzaam is. Rouw is niet alleen het verdriet hebben om mensen die overleden zijn maar zoveel meer. Ik voel me oprecht vereerd dat ik dit boek heb mogen recenseren. Dankjewel daarvoor.

Julie en haar man hebben het We Love Mariefonds opgericht. Hiermee willen ze kinderen helpen die langdurig ziek zijn of te maken krijgen met het overlijden of ziekte van een naaste. Dit alles doen ze op een laagdrempelige manier, neem zeker eens een kijkje.

Op pad met verdriet is onder andere te koop bij Bruna

Auteur: Julie de Keersmaecker

ISBN: 9789022338865

Uitgeverij: Manteau

* Voor het schrijven van dit artikel hebben we een recensie-exemplaar ontvangen *

Advertentie

Recensie “Dood zijn, is dat voor altijd?”

Linda~ Dat Lucas en Eva regelmatig vragen stellen is niets nieuws en dat het over de meest uiteenlopende onderwerpen gaat ook niet. Dat kinderen vragen gaan stellen over de dood is ook iets dat bij het opgroeien en ontwikkelen hoort. Meestal bedenk ik wel antwoorden die passend zijn voor hun leeftijd en zo niet dan zoek ik ze even op. De laatste tijd stellen ze echter steeds meer vragen over de dood en lijk ik niet weg te komen met een simpel antwoord. Het is ook niet zo dat ik me er makkelijk vanaf wil maken, zo bedoel ik dat ook niet. Inmiddels hebben we hier thuis best al een aantal boeken die het onderwerp bespreken maar vaak is het maar een klein gedeelte wat er besproken wordt. Dat is overigens wel een hele mooie opstap om verder te praten met de kinderen dus dat bereiken we er dan alvast mee. Toch zocht ik nog verder naar een boek waar ik echt het ja-gevoel bij had. En ik geloof dat ik nu kan zeggen dat ik dat boek gevonden heb.

Dood zijn, is dat voor altijd?

Wanneer het boek binnen komt valt het me op dat het best een dikker boek is. De kaft ziet er overigens al heel sierlijk uit dankzij de mooie diepgroene kleur. Verder zie je een lief eekhoorntje dat naar boven kijkt terwijl je nog net ballonnen weg ziet waaien met briefjes eraan. Dat vinden we al een hele mooie start van het boek, nog niet wetende dat de binnenkant van het boek nog veel mooier is. De binnenkaft van het boek is prachtig geel alsof de zon je toch nog een beetje toelacht. En dat mag want de dood is niet alleen maar iets droevigs, het kan soms ook een hele bevrijding voor sommige mensen zijn. Als ik de inleiding van het boek bekijk zie ik dat werkelijk alles aan bod komt in het boek dus we gaan meteen beginnen. Het eerste hoofdstuk gaat over de dood zelf en wat dat nu precies is. In het hoofdstuk komen vragen aan bod die door veel kinderen gesteld worden. De antwoorden daarop zijn erg duidelijk en voor Lucas en Eva blijkbaar voldoende. Ze luisteren erg geïnteresseerd en ze lijken eindelijk antwoorden te krijgen waar ze iets mee kunnen.

In het hoofdstuk Hulpverlening en redden komen vragen voorbij over zieke mensen die Lucas en Eva al meerdere malen gesteld hebben en die echt vallen onder de categorie ‘kinderlogica’. Zo wordt er aandacht besteed aan de vraag of je zieke organen niet gewoon kunt vervangen. En wat je moet doen als je iemand onwel ziet worden. Verder vind ik het heel goed dat er aandacht besteed wordt aan orgaandonatie. Naast de dood zijn er enkele hoofdstukken waarin uitvoerig wordt gesproken over het afscheid nemen van iemand, de begrafenis of crematie en de afscheidsdienst. Een van de belangrijkste hoofdstukken is misschien wel degene die over de gevoelens gaat. Want jeetje, als volwassenen zitten we vaak al in een achtbaan wat betreft onze gevoelens laat staan hoe een kind zich moet voelen. Hierin worden emoties als schuldgevoelens besproken want het is natuurlijk niet jouw schuld dat iemand komt te overlijden. Maar ook de vraag of het verdriet ooit weggaat wordt besproken. Wat ik zelf een goede kindervraag vond is “Mag ik nog lachen als iemand net is gestorven?”. Dat zijn vragen waar wij als volwassenen niet eens bij stil staan maar wat voor een kind voor veel verwarring kan zorgen.

Dan is er een hoofdstuk dat ervoor zorgt dat dit boek uniek is voor mij. Het hoofdstuk gaat over dramatische overlijdens want niet iedere dood is makkelijk uit te leggen. Waarom zorgt iemand dat hij dood gaat? Waarom maken sommige mensen anderen dood? En ook euthanasie wordt besproken. Het zijn vragen waar ik ‘blij’ mee ben dat ze in dit boek besproken worden want ik zou zelf niet weten waar ik mee zou moeten beginnen. Daarnaast word er in dit boek aandacht besteed aan hoe andere culturen met de dood omgaan. Dat is erg interessant om te lezen aangezien ik zelf natuurlijk ook niet alles weet. Verder vind je nog hoofdstukken over het leven na verlies en over bepaalde rituelen .

Mijn mening

Deze recensie is langer dan je van me gewend bent bij de meeste boeken maar dat kon bij dit boek nu eenmaal niet anders. Eigenlijk kom ik zelfs nog woorden tekort. Ik kan dit boek zeer zeker aanraden vanwege het feit dat de dood en alles eromheen uitvoerig besproken wordt. De prachtige illustraties en het mooie boek zelf maken dat het een boek is om te koesteren. Het is een boek dat iedereen met kinderen kan gebruiken. Elk hoofdstuk start met een prachtige pagina waar aangegeven wordt wat het volgende onderwerp is. Daarbij vindt je kleuren en illustraties die bij het hoofdstuk passen. Achterin het boek vind je nog een lijst met begrippen die uitgelegd worden en een lijst met helpende boeken en websites. Kortom, dit boek is alles wat je nodig hebt wanneer je je kind wilt voorbereiden op een overlijden of wilt helpen na een overlijden.

Dood zijn, is dat voor altijd? is onder andere te koop bij Bol.com.

Auteur: Lies Scaut

Illustraties: Isabelle Geeraerts

ISBN: 9789463830164

Uitgeverij: Van Halewyck

* Voor het schrijven van dit artikel hebben we een recensie-exemplaar ontvangen *