Tagarchief | vertrouwen

Recensie “Coco kan het!”

Linda~ Onze tweeling lijkt de laatste tijd zo ontzettend gegroeid te zijn en dan heb ik het niet alleen over het lichamelijke. Inderdaad, ze zijn de afgelopen paar weken ineens een stuk groter geworden. Dat kon ik wel merken aan hun kleding aangezien er ineens wat shirts en broeken te kort waren geworden. Dus ging ik maar weer naar de winkel voor een maat groter. De kleding die te klein was geworden maar die er nog netjes uit zag ging door naar hun neefje en nichtje die er weer dolgelukkig mee waren. Vooral nichtje Tess draagt de kleding van Eva vol trots en dat is prachtig om te zien. Zoals ik al zei zijn Lucas en Eva niet alleen lichamelijk gegroeid. Ze zijn wel een tweeling maar toch zijn ze niet in alles hetzelfde. Hoewel ze beiden best gevoelig kunnen zijn is Lucas wat ondernemender dan Eva. Noem het een jongensding of niet, hij bedenkt iets en gaat het gewoon doen. Of iemand vertelt een idee en hij voert het zonder na te denken uit. Niet dat ik er altijd even blij mee ben maar toch, je kunt niet zeggen dat hij saai is zullen we maar zeggen.

Eva daarentegen is toch net een tikkeltje anders. Ze wil zo ontzettend graag iedereen tevreden stellen dat ze soms het uiterste van zichzelf vraagt. Ze wil de dingen graag perfect uitvoeren en dat zorgt er voor dat het met bepaalde dingen langer duurt voor ze het doet. Zo zitten ze beiden sinds december op zwemles en dat gaat heel erg goed, belangrijker nog is dat ze er beiden veel plezier in hebben. De badjuffen en -meesters zijn echt schatten met veel geduld en humor. Ze voelen zich erg op hun gemak bij Zwemschool Mierlo en dat mag dan ook gezegd worden. Laatst werden we even bij de badjuf geroepen om even samen wat te bespreken. Ze vertelde dat Eva heel goed zelf door het gat kon zwemmen maar dat ze “alleen” nog zelf moest geloven dat ze het kon. Immers hielp de badjuf haar alleen maar door haar met een vinger een zetje mee te geven. Ik legde haar uit dat Eva de dingen graag perfect wilde doen en daar kon ze wel wat mee. En vanaf dat moment zwemt Eva helemaal zelf door het gat en daar is ze erg trots op. Ook Lucas is maar wat trots op zijn zus en die liefde is prachtig om te zien.

Eva lijkt wat dat betreft heel erg op Coco. In het boek “Coco kan het” groeit ook Coco op, net als Lucas en Eva. Er is een bijzonder moment aangebroken voor haar want ze mag haar vleugels uit gaan slaan en leren vliegen. Maar Coco vindt het erg spannend en denkt eigenlijk veel te veel na over de dingen. Ze bedenkt namelijk wat er allemaal zou kunnen gebeuren want het is nu eenmaal wel erg hoog. En beneden zit een poes te wachten die Coco wel op zou willen eten. Coco zit in tweestrijd want als ze wel zou kunnen vliegen dan kan ze zelf bepalen wat ze wil eten. En ze zou natuurlijk allemaal nieuwe vriendjes kunnen maken. Wat een ontzettend moeilijke keuze is dat. Maar Coco kan niet vliegen zegt ze terwijl haar moeder zeker weet dat ze het wel kan. Met een beetje hulp van haar moeder zie je of het Coco lukt… Soms heb je alleen nog maar een zetje nodig in de juiste richting. En dat geldt niet alleen voor Eva en Coco maar voor nog veel meer kinderen. Alleen de kaft van het boek ziet er al uitnodigend uit en dat is nog maar het begin. Coco kan het is zoals je hierboven kunt lezen een mooi verhaal, afgemaakt met prachtige illustraties die van elke pagina een feestje maken.

Coco kan het is te koop bij Gottmer Uitgevers Groep.

Auteur: Loes Riphagen

ISBN: 9789025771928

Uitgeverij: Gottmer

* Voor het schrijven van dit artikel hebben we een recensie-exemplaar ontvangen *

72523728_2336908573240954_2955638223562342400_n

Recensie “Ik ben echt niet bang”

Linda~ Sommigen van jullie weten misschien nog wel dat een collega van mijn man vorig jaar een boek had geschreven: Breekpunt. Ik vond het maar wat leuk om dit boek te mogen recenseren en nog regelmatig komt het boek uit de kast omdat Lucas en Eva het graag voorgelezen willen hebben. Inmiddels zijn Rick Meijer, de auteur, en mijn man helaas geen collega’s meer maar dat weerhield me er niet van om Rick te blijven volgen. Dat bleek maar goed ook want er zou weer een nieuw boek aan komen. De titel “Ik ben echt niet bang” sprak ons meteen aan aangezien Lucas en Eva een beetje spanning in boeken best leuk vinden. Daarnaast zou het boek nog voor Halloween uit komen dus de timing was perfect. Een paar maanden werden we in spanning gehouden want het enige dat we zagen was de kaft en dus de titel. Intussen volgde ik niet alleen Rick maar ook Esther Malaparte aangezien zij zorgde voor de illustraties van het boek maar ook daar kwamen we niet verder dan de kaft. Dat was geen probleem want alleen al de kaft in combinatie met de titel zorgde ervoor dat we het boek wilde hebben.

Het boek kwam laatst met de post en meteen had ik al twee nieuwsgierige kinderen bij me staan die wilden weten wat voor boek het was. In koor werd er al geroepen dat het een Halloween-boek was. Ze vonden de kaft net zoals ik prachtig om te zien en deze werd dan ook uitgebreid bekeken. En dus werd het tijd om het boek voor te gaan lezen, we nestelden ons in een hoekje op de bank en gingen er eens voor zitten. Op de eerste pagina zie je de dappere Lana al staan met nog eens de titel van het boek maar dan in stoere letters. Zodra we aan het boek beginnen zijn we al verkocht door de eerste paar pagina’s. Het verhaal bestaat steeds uit kortere stukken tekst die aangevuld zijn met de prachtige illustraties van Esther. Er is geen woord gelogen van het feit dat het een goed boek zou zijn. Het leuke vind ik dat er zo nu en dan gebruik is gemaakt van andere lettertypes wat het geheel een speels effect geeft. Het verhaal gaat over Lana, de dochter van Rick, die op avontuur gaat in een spookhuis. Samen met twee klasgenootjes gaat ze op weg. Ze vragen of Lana bang is maar dat is ze natuurlijk niet zegt ze. Tijdens het verhaal maken ze met z’n drietjes van alles mee. Maar wie is er op het einde van de rit de bangerik? Eigenlijk kun je veel stoerder zijn dan je denkt door de dingen anders te zien dan ze zijn. Hierdoor krijg je meer vertrouwen in jezelf en dat is ook de boodschap voor Eva. De boodschap van het boek luidt dat je alles vanuit je hart kunt zien maar dat je er wel zelf in moet geloven. Op het moment dat ik dit stukje aan de kinderen voorlas begon Eva te glunderen. Dat hadden we namelijk enkele dagen eerder al tegen haar gezegd na de zwemles toen ze zelf door het gat onder water zwom. Je kunt veel meer dan je denkt maar je moet wel in jezelf geloven. “Ik ben echt niet bang” is op een hele mooie manier geschreven waarbij je merkt dat er veel tijd en liefde in gestoken is. Persoonlijk is mijn favoriete pagina de een-na-laatste pagina. Daar staat je namelijk iets leuks te wachten. En dan de allerlaatste pagina.. die maakt het compleet en vult onze harten met warmte. Hier kun je echt lezen hoe een lieve papa een prachtig boek schrijft voor zijn dochter en vertrouwen heeft in haar kunnen maar haar ook tegelijk los laat om zelf keuzes te maken.

Ik ben echt niet bang is onder andere te koop bij Bol.com.

Auteur: Rick Meijer

Illustrator: Esther Malaparte

ISBN: 9789021418025

Uitgeverij: Volt

* Voor het schrijven van dit artikel hebben we een recensie-exemplaar ontvangen *

71572985_548684635948596_6725650500403855360_n.jpg