Tagarchief | vogels

Recensie “Het grote boek over dieren”

Linda~ Lucas en Eva zijn dol op dieren en niet zo’n beetje ook. Het liefst gaan ze elke dag naar de dierentuin, de boerderij, het bos of naar zee. Ik kan ze geen ongelijk geven want dieren zijn nu eenmaal fascinerend en vooral heel leerzaam. Het is overigens niet zo dat de kinderen alleen maar weg willen want ook hier in de tuin en op de hoek van de straat valt voldoende te zien op het gebied van dieren als je ze maar weet te vinden. En dat weten onze speurneuzen inmiddels wel. Toch kun je ze het gelukkigst maken met een dagje naar de dierentuin waar we dan ook een abonnement op hebben. We hebben een gekoppeld abonnement zelfs van zowel Dierenrijk in Mierlo (vlakbij Eindhoven) als ZooParc in Overloon. Beide dierentuinen zijn prachtig om te zien en staan garant voor urenlang plezier en aangezien het erg goed en veilig geregeld is is het zeker een aanrader in deze periode om een abonnement te nemen. Lucas en Eva leren graag nog steeds nieuwe dingen en dat hebben ze van geen vreemde. Ik kan van mezelf zeggen dat ik erg leergierig ben en ik dacht best al wat te weten over een aantal dieren. Toch hebben we weer een boek gekregen waardoor we nog veel meer te weten komen over verschillende diersoorten. Dit boek is weer een van de boeken die erg bijzonder is en waar je zeker mee gaat scoren bij de ontvanger. Dankzij dit boek bekijk je dieren ineens met heel andere ogen. Elk dier is helemaal anders en dat geldt ook voor de manier van (over)leven. Dat en nog veel meer leer je dankzij dit fantastische boek!

Het grote boek over dieren

Dit boek kreeg ik binnen op het moment dat de kinderen een kinderfeestje hadden dus ik had zelf de eer om het boek als eerst te bekijken. Het heet niet voor niets Het grote boek over dieren want het is een behoorlijk formaat en zodra ik het boek opensla en doorblader weet ik meteen waarom. Op de kaft kon ik al lezen dat het boek meer dan 50 pop-ups, flapjes en andere bewegende verrassingen bevat. Dat was voor mij reden genoeg om later met de kinderen het boek uitgebreid te bekijken. Zoals verwacht vinden de kinderen het boek helemaal te gek en worden ze op elke pagina verrast. Het boek geeft uitleg over de lichamen van verschillende dieren want elk dier is weer anders. Meteen op de eerste pagina kom ik al iets interessants tegen, namelijk de zeekat. Ik heb er al wel over gehoord maar me er verder niet in verdiept. Wist je dat deze leukerd maar 1 bot heeft en dat je zo’n bot kunt vinden als deze aanspoelt aan zee? Achteraf gezien heb ik wel eens zo’n bot gevonden en me altijd afgevraagd wat het was. Overigens heb ik er daarna nooit meer een gevonden dus ik denk dat ik een geluksvogel ben geweest op dat moment. Als ik verder kijk zie ik ook een slak waar ik persoonlijk best dol op ben, om ze te fotograferen dan. Ik vind ze zo leuk om te zien en ze zijn best fotogeniek moet ik toegeven. Zodra we achter het flapje kijken blijkt dat het maar een rare snuiter is want wist je dat de uitgangen voor hun urine en uitwerpselen precies naast hun neus zit? Dat lijkt me dan weer allesbehalve lekker fris, maar hee ik ben dan ook geen slak. In het boek komt de voortplanting van de dieren aan bod waarbij verschillende eieren niet overgeslagen worden. Op de pagina zie je 6 eieren die allemaal variëren in grootte en door het flapje naar voren te trekken zie je wie zich in het ei bevindt. Eva vindt het maar wat interessant en we komen er zelfs achter dat de temperatuur van het zand bepaalt of er een mannetje of een vrouwtje uit een krokodillenei komt. Bizar is dat toch, dat zoiets afhankelijk is van dit soort factoren? Lucas vindt het juist weer heel bijzonder om te zien hoe verschillende dieren kunnen kijken. Zo kom je er achter wat een kat in het donker ziet en dat een paard heel goed naar de zijkant kan kijken terwijl hij niet goed ziet wat er voor hem gebeurt. De pagina die het meest indrukwekkend is verklap ik niet want dat is een verrassing natuurlijk. Wat tevens erg verrassend is zijn de vele leuke en soms smerige weetjes in het boek. Wist je namelijk dat de grootste uitwerpselen van de blauwe vinvis zijn en dat deze net zo groot zijn als een auto? Het boek leert je hoe erg dieren van elkaar verschillen op het gebied van eten en drinken maar ook hoe zij hun zintuigen inzetten om te overleven. De kinderen leren ontzettend veel van dit boek terwijl ze ondertussen getrakteerd worden op de prachtige, gedetailleerde illustraties en verrassende elementen waardoor het boek helemaal tot leven komt. Dit boek is de ultieme musthave voor iedereen die dol is op dieren in alle soorten en maten. Vorig jaar juni schreef ik overigens een recensie over een ander boek uit deze serie: Het grote boek over de aarde.

Het grote boek over dieren is onder andere te koop bij Boekenwereld.

Auteur: Anne-Sophie Baumann

Illustraties: Eléonore Della Malva

ISBN: 9789002272844

Uitgeverij: Davidsfonds – Infodok

* Voor het schrijven van dit artikel hebben we een recensie-exemplaar ontvangen *

Recensie “Op safari in eigen land”

Linda~ We leven tegenwoordig in een tijdperk waarbij schermen niet weg te denken zijn, ook ik betrap mezelf er helaas te vaak op dat ik weer op m’n telefoon kijk. Al is het maar “eventjes” iets kijken voor de blog of op iemand reageren. Eigenlijk moet ik mijn telefoon eens wat vaker aan de kant leggen. Het grappige is echter dat veel mensen dat van mij niet gewoon zijn en dus verwachten dat ze meteen een antwoord terug krijgen terwijl het niet geheel ongebruikelijk is dat ik minimaal een halve dag op antwoorden mag wachten. Op zich is dat niet erg alleen wil ik mijn mobiel ook wel eens wat vaker aan de kant gaan leggen, waarschijnlijk overleeft de rest dat ook wel. Ik lees regelmatig over kinderen die het liefst de hele dag naar schermpjes staren, hoe kan het soms ook anders als wij volwassenen dat ook doen? Toch hebben wij daar zelf thuis best geluk mee want Lucas en Eva zijn helemaal niet zo dol op schermpjes. Ze hebben wel allebei een tablet waar ze af en toe wat filmpjes kijken of een spelletje spelen als ik aan het koken ben. Zo weet ik overigens zeker dat ze uit de keuken blijven, ver van de hete pannen het gas vandaan. Daarnaast kookt het een stuk makkelijker als je je niet regelmatig om hoeft te draaien om een conflict op te lossen.

Toch gebeurt het op mooie dagen vaak dat ze niet eens om hun tablet vragen omdat ze lekker aan het buiten spelen zijn met de buurkinderen. Hoe ideaal is dat dan? De kinderen trekken er net als wij graag op uit om van alles te ontdekken. Helaas vindt niet ieder kind het super leuk om steeds weer naar buiten te “moeten”. Daar heeft Martijn Wauters iets op bedacht. Hij nam zijn kinderen namelijk mee voor een spannend avontuur. Martijn ging met zijn kinderen op zoek naar verschillende diersoorten in de buurt. En wat is er dan stoerder dan een safari? Zo kwam zijn boek “Op safari in eigen land” tot stand. Wist je namelijk dat er in Nederland en België een heleboel diersoorten zijn die je vast niet eens goed bekeken hebt? Het scheelt dat Lucas en Eva dol zijn op kriebelbeestjes en ook ik kan ze steeds meer waarderen. Het leuke is dat we een aantal van deze kriebelbeestjes al regelmatig spotten doordat de kinderen mijn bloempotten optillen. Daar vinden ze bijvoorbeeld pissebedden.

Maar ook in ons gras en tussen de planten vinden we regelmatig leuke diersoorten zoals mieren. In ons grasveld leven namelijk zowel de zwarte mieren als de rode mieren. En onze hosta wordt regelmatig geterroriseerd door slakken die door de kinderen omgedoopt zijn tot Sonja of Stefan, andere namen krijgen ze gewoon niet. Op onze lavendel spotten we heel vaak verschillende hommels, bijen en ook wespen. De favoriet van de kinderen blijft overigens toch wel het lieveheersbeestje terwijl ik een libel weer heel erg mooi vind om te zien. Het leuke van dit boek is dat je opnieuw naar alle diersoorten leert kijken want je mag ze natuurlijk niet zomaar afstrepen, dat zou te makkelijk zijn. Ieder diersoort heeft in het boek twee pagina’s gekregen die voorzien zijn van leuke weetjes en aangevuld zijn met prachtige foto’s. Op deze manier wordt naar buiten gaan wel heel erg leuk en vooral leerzaam.

Hoewel wij natuurlijk nog lang niet uitgespeurd zijn kunnen we dit boek zeker aanraden. Het is leuk als verjaardagscadeau, voor een zwemdiploma maar ook straks in de decembermaand. Dieren kun je namelijk het hele jaar door spotten maar er zit ook een vijftal bij dat lastiger te vinden is. We gaan jullie zeker op de hoogte houden van onze safari in eigen land. In dit boek met 200 pagina’s staan overigens 101 dieren vermeld in allerlei soorten en maten dus je kunt voorlopig vooruit wanneer je op safari gaat.

Op safari in eigen land is te koop bij Uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts.

Auteur: Martijn Wauters

ISBN: 9789089319869

Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts

* Voor het schrijven van dit artikel hebben we een recensie-exemplaar ontvangen *

67202368_1074491669606243_7380678355013599232_n

DIY – Gruffalo Dennenappelvogelvoeder

Linda~ Nu jullie al 3 recensies van de Gruffalo Natuurspeurboeken hebben kunnen lezen op ons blog zullen jullie wel in de gaten hebben dat wij dit figuur en zijn verhalen wel heel erg leuk vinden. Eind september liet ik in de recensie van het Gruffalo Herfst Natuurspeurboek al weten dat we nog het een en ander zouden gaan knutselen voor de vogels zodat zij straks in de herfst en winter zeker voldoende voedsel zouden hebben. In dit leuke boek stond namelijk een hele makkelijke diy om zelf iets te maken voor de vogels. Vandaag laten we je zien hoe je zonder al te veel moeite van een dennenappel een leuke vogelvoeder kunt maken.

Wat heb je nodig om zelf aan de slag te kunnen voor een creatieve middag met je kinderen?

  • Dennenappels
  • Touw
  • Pindakaas
  • Vogelzaad
  • Schaar

Hier in de buurt zijn verschillende plaatsen waar we mooie dennenappels kunnen vinden. Verder in de bossen vinden we grote exemplaren maar op de momenten dat we die niet zien liggen nemen we genoegen met iets kleinere dennenappels. Het is in elk geval al een hele leuke voorbereiding om op jacht te gaan naar dennenappels, op deze manier lijkt het wel een beetje schatzoeken. Wie vindt de grootste, de dunste, de dikste of de gekste? En zie je misschien ook dennenappels die al een beetje aangevreten zijn door dieren? Deze heb je niet nodig maar je kan samen wel gaan bedenken welk diertje hier aan geknaagd heeft.

Als je thuis bent zorg je dat de dennenappels goed open zijn. Wanneer dat niet het geval is leg je ze even op een warme plek dan openen ze vanzelf. Het is het makkelijkst om eerst het touw een paar keer er omheen te draaien en een lusje te maken waaraan je de dennenappel op gaat hangen. Om te voorkomen dat er veel te veel gekliederd wordt of verspild wordt kun je het beste de pindakaas en het vogelzaad wat je wil dat er gebruikt wordt in een bakje doen. Zo weet je zeker dat er niet teveel gebruikt wordt, dat zou alleen maar zonde zijn. Als eerste smeer je de dennenappel in met pindakaas, zorg er wel voor dat als je deze tegen een muur of schutting hangt je ongeveer een kwart vrij laat van pindakaas om zo een kliederboel te voorkomen. Daarna is het handig om de dennenappel boven het bakje vogelzaad te houden en dan het vogelzaad er op te strooien. Het overtollige valt weer terug in en om het bakje zodat je niet teveel verspilt. Als de dennenappels klaar zijn kun je deze gezellig in je tuin hangen en zo wachten tot er een vogel of eekhoorn komt om de zaadjes op te eten. Mocht je nu echt geen grote dennenappels kunnen vinden is dat totaal geen ramp. Zoek dan een aantal meer kleine dennenappels en maak er een soort slinger of ketting van. Je doet dan hetzelfde als bij de grote dennenappels alleen maak je er dan een slinger van. Zo ziet je tuin er extra uitnodigend uit voor de dieren en oogt het nog gezellig ook.