Recensie “Misschien…”

Linda~ Onze kinderen zijn eigenlijk best gehoorzaam als je dat zo leest en dat zijn ze ook. Lucas en Eva zijn schatten van kinderen en zijn vaak een grote hulp voor me. Al vanaf het moment dat ze fatsoenlijk konden lopen en wat praten wilden ze me helpen. Het maakte niet uit met welke klus ik bezig was, mijn supporters stonden klaar. Soms frustreerde het ze enorm als ze te klein waren voor een klus en begonnen ze me te helpen op hun eigen manier. Hoewel het niet altijd een voordeel was vond ik het een lief gebaar. Want zeg nou eerlijk, je bent toch rijk als je 2 van die goede hulpjes in huis hebt. Nu ze wat ouder worden willen ze me nog meer helpen dan ze al deden. Zo helpen ze me regelmatig in de tuin door te snoeien, te vegen, te harken en ga zo maar door. Zelfs helpen met het huishouden en het koken vinden ze helemaal geweldig. En toch zijn Lucas en Eva net als andere kinderen met enige regelmaat ook lekker ondernemend. Niet dat ik er altijd blij mee ben maar toch.. het blijven kinderen en ik was vroeger niet veel anders. Dat is iets dat wij als ouders zijnde vaak nogal eens vergeten. We hebben het zelf ook gedaan ondanks dat we dat op sommige momenten helemaal niet willen weten. Het gebeurt wel eens dat ik de kinderen specifiek vraag om iets niet te doen. Vooral toen ze nog een stukje kleiner waren en ik even boven de was op moest hangen of even de voortuin aan het harken was. Mijn moeder moest dan altijd lachen want zij noemde het “scenario schrijven”. Vaak dacht ik dan: het zal wel ja. Maar 9 van de 10 keer moest ik mijn moeder gelijk geven want als ik gewoon niets gezegd had zouden ze het zelf misschien niet eens bedacht hebben. In dit vrolijke boek gebeurt eigenlijk een beetje hetzelfde. We werden verwend met een knaller van een boek.

Misschien…

In de zomer van 2019 werden we getrakteerd op het boek Komt goed, Kleine krab. Het boek is geschreven door Chris Haughton die bekend is geworden door zijn prentenboek ‘Mama kwijt’ dat prentenboek van het jaar 2012 is geworden. Komt goed, Kleine krab is een boek dat nog altijd bijna dagelijks bekeken wordt door ons neefje Sem. Het is een van zijn favoriete boeken en ik kan hem geen ongelijk geven. Niet alleen is het een heel mooi verhaal met een boodschap, het is boek is dankzij de kleurrijke pagina’s prachtig om te zien. Dit keer komt Chris Haughton met een nieuw verhaal dat al even mooi is als het vorige. Mama aap moet weg en laat de 3 kleine aapjes eventjes alleen. Ze zegt daarbij duidelijk dat de aapjes niet naar de mangoboom mogen omdat het daar gevaarlijk is. Tja, ik moest meteen weer aan dat scenario schrijven denken dat mijn moeder vertelde en het kwartje viel. Dat moeten de aapjes ook gedacht hebben want misschien… misschien konden ze alleen even gaan kijken.. Dit boek is net als Komt goed, Kleine krab een boek om van te houden. Het vorige boek had een lekker fel blauwe kaft en deze kaft is mooi rood. Het springt er uit waardoor het boek meteen opvalt. De pagina’s zijn voorzien van mijn favoriete kleuren, de kleuren van een vallende avond in de jungle. Van fel rood, oranje en bruin tot prachtig paars en blauw. Hoewel het boek allemaal korte stukjes tekst bevat valt er op elke pagina toch nog genoeg te zien en te beleven. Het boek is mooi van simpelheid en er had ook niet meer op de pagina’s hoeven staan. Wij kunnen ook dit exemplaar dus zeker aanraden om aan je boekencollectie toe te voegen.

Misschien… is te koop bij Gottmer Uitgevers Groep.

Auteur: Chris Haughton

ISBN: 9789025774189

Uitgeverij: Gottmer

* Voor het schrijven van dit artikel hebben we een recensie-exemplaar ontvangen *

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s